X
تبلیغات
راز - مسائل مهم در دوران نامزدی....


بادها می وزند. عده ای در مقابل آن دیوار می سازند و عده ای آسیاب به پا می کنند.

دوران نامزدی می‌تواند در تمامی لحظه‌های زندگی آینده، پایه‌های محکمی برای شما بسازد تا به‌وسیله‌ی آن پایه‌ها، بتوانید با مشکلات زندگی، دست‌وپنجه نرم کنید. «دکتر جان گری»


 کسب آگاهی در دوران نامزدی

دوران نامزدی، به‌عنوان شیرین‌ترین و خاطره‌انگیزترین دوران زندگی هر زوجی است.

در این دوران، دوطرف می‌توانند با روحیه‌ها، خصوصیت‌ها، اخلاق‌ها، نگرش‌ها، باورها و توقع‌های

 یکدیگر تا حدودی آشنایی پیدا کنند و در موردهایی نیز به توافق برسند. این توافق‌ها،

درنتیجه‌ی تبادل‌نظر و ارائه‌ی نقطه‌نظرها در زمینه‌ی مسائل مختلف حاصل‌می‌شود.

یکی از بهترین توصیه‌ها برای زوج‌ها در دوران نامزدی، این است که تا حد امکان، وقت خود را با

خانواده‌ی همسر آینده‌شان بگذرانند. توجه به نوع برخورد پدر و مادر نامزدتان با یکدیگر، هم‌چنین

 برخورد آنان با فرزندان‌شان (به‌خصوص همسر آینده‌تان) اطلاعات زیادی به شما می‌دهد.

اگر پسر یا دختر در خانواده‌ای پر از مهر و محبت و شاد و پویا رشد کرده باشد، برای همسرش

خوشبختی را به ارمغان می‌آورد.این نظریه را کنار بگذارید که همسر آینده‌ی شما به‌طور کامل

با آن‌چه اکنون در خانواده‌اش مشاهده می‌کنید، فرق خواهد کرد. افراد همان‌گونه که تربیت شده‌اند،

رفتار می‌کنند. البته باید متذکر شد که افراد، شخصیت ثابت و مطلقی ندارند اما این تغییرها،

بیش‌تر در سال‌های آینده، رخ خواهد داد. می‌توانید به‌طور کامل مطمئن باشید که نظریه‌ها،

نگرش‌ها، اخلاق و سبک زندگی که همسر شما در آن رشد یافته، بخشی از ارتباطی می‌شود

 که شما در سال‌های آینده، پیش‌رو خواهید داشت. بنابراین شباهت‌ها، تضادها و درکل، کسب

هرگونه آگاهی، باعث استحکام و تداوم زندگی آینده می‌شود.

 ندانستن در دوران نامزدی، خوشبختی نمی‌آورد!

بسیاری از ما، قبل از شروع یک رابطه، حتی به اندازه‌ی زمانی که می‌خواهیم یک‌جفت کفش

بخریم نیز سؤال نمی‌کنیم و با این اشتباه، فرصت کشف بسیاری از موردهای اخلاقی شریک‌مان

 را از دست می‌دهیم و این مسأله، اهمیتی حیاتی در سرنوشت ازدواج ما دارد. در این‌جا به برخی

 از دلیل‌های این‌که چرا در شروع یک رابطه، سؤال‌های کافی نمی‌پرسیم، اشاره می‌کنیم:

عاشق شدن، یک تجربه‌ی رمانتیک است اما سؤال کردن و مصاحبه با همسر، چنین نیست.

نمی‌خواهیم جواب‌ها را بدانیم چون ممکن است جواب‌های مناسبی نشنویم.- ممکن است از

این‌که نامزدمان سؤال‌هایی بپرسد، هراس داشته باشیم.جدا از سه دلیل بالا، حقیقتی که راجع‌

به عشق و تمامی زندگی وجود دارد، این است که:هرچه در مورد فردی اطلاعات بیش‌تری داشته

باشید، بهتر می‌توانید تصمیم بگیرید که آیا برای شما همسر خوبی خواهد بود یا نه. هرچه

اطلاعات‌تان کم‌تر باشد، احتمال عصبانیت، ناامیدی و دل‌شکستگی شما، بیش‌تر خواهد بود. تعدادی

 از موضوع‌هایی که باید در مورد آن‌ها از نامزدتان (همسر آینده‌‌ی خود) سؤال‌‌هایی بپرسید، عبارتند

 از:- وضعیت خانوادگی و کیفیت روابط خانوادگی او- درس‌های آموخته‌شده از تجربه‌های زندگی

 او- اخلاقیات (اصول و نظام اخلاقی) و ارزش‌های او- نگرش و طرز برخورد او در مواجهه با عشق،

تعهد و برقراری ارتباط - فلسفه‌ی روحی و مذهبی او- هدف‌های زندگی فردی و شغلی (حرفه‌ای)

 او- درصورت داشتن رابطه‌های قبلی، دلیل‌های به‌هم خوردن آن‌ها- و پاره‌ای سؤال‌های مفید دیگر...

در دوران نامزدی، کنجکاوی‌ها و کسب اطلاعات پسر، بیش‌تر حول این محور است که آیا این دختر،

می‌تواند قلب تپنده‌ی خانه‌اش باشد و به کانون خانواده‌اش، گرمی و صفا ببخشد یا خیر؟! چراکه

ازدواج، هم‌چون موجود زنده‌ای است که وجود «مغزی متفکر» و «قلبی تپنده» برای ادامه‌ی حیات

 آن ضروری است و در صورت عدم تعادل این‌دو، ازدواج به ناکامی می‌انجامد! تعهد واقعی،

یک حلقه‌ی ازدواج، عقدنامه یا سند ازدواج یا سال‌هایی نیست که با یکدیگر زندگی کرده‌اید بلکه

رفتار شماست در تک‌تک روزهای زندگی‌تان با فردی که دوستش دارید. «باربارا دی‌آنجلیس»

 تعهد به خود و همسر آینده‌تان در دوران نامزدی

با طی‌شدن دوران نامزدی و آغاز زندگی مشترک، هریک از زوج‌ها باید همواره این جمله را درنظر

 داشته باشند که: «من خود را برای زندگی، آماده و همسر خود را انتخاب نموده‌ام. از حالا به بعد،

تنها هدف من باید شادکردن همسری باشد که انتخابش کرده‌ام و او مرا دوست دارد...» بنابراین من

 قول می‌دهم:- او را همیشه آن‌گونه که هست، دوست بدارم و هرگز از او نخواهم فردی باشد که

نیست.- خودم را دوست بدارم زیرا هرچه خودم را بیش‌تر دوست داشته باشم، عشق بیش‌تری

می‌توانم نثار او کنم.- به احساس‌های او (صرف‌نظر از درستی و نادرستی آن) توجه کنم و بدون

قضاوت‌کردن، به سخنانش گوش فرادهم.- به این حقیقت که فکرها و عقیده‌های او شاید با من

تفاوت داشته باشد، احترام بگذارم اما از حقیقت و ارزش او همان‌قدر دفاع کنم که از مال خودم دفاع

می‌کنم.- تحسین، احترام و قدردانی از او را به‌عنوان انسان، بر زبان آورم و نشان دهم.- به نیاز روحی

 و جسمی او برای نزدیکی بیش‌تر به او، توجه نشان دهم.- به احساسات خودم توجه و به آن‌ها

 افتخار کنم و آن‌ها را با او سهیم شوم.- با او هم‌چون مهم‌ترین فرد زندگی‌ام رفتار کنم چون او

مهم‌ترین فرد زندگی‌ام است.ارزش تلقین و بازتاب چنین تعهد و فکرهایی، فوق‌العاده مؤثر است.

این‌که فرد به هنگام ازدواج چگونه است، مهم است اما مهم‌تر از آن، توانایی و آمادگی او برای پیشرفت

و تغییریافتن می‌باشد. ازدواج همانند این است که زن و مرد بر روی طناب محکمِ بلندی راه بروند و

هرکدام دست‌کم یک‌بار به پایین سقوط کرده باشند. بعضی‌ها با این سقوط، آسیب‌ می‌بینند اما زن

 و مردی که به هم وفادارند، بر روی توری که زیر طناب، تعبیه‌شده (لطف خداوند)، می‌افتند آن‌گاه دوباره

 به یاری هم برمی‌خیزند و دوباره با یکدیگر ادامه می‌دهند...!

 برخی دیگر از فایده‌های تعهد در دوران نامزدی:

 - تعهد به رابطه‌ی شما، هدفمندی می‌بخشد:یک رابطه‌ی بدون تعهد، مانند قایقی بدون

سکان در اقیانوس است. چنین قایقی هیچ‌گونه اختیاری از خود ندارد که جهت و هدف خاصی

را دنبال کند و در معرض وزش هر جریان بادی (موافق یا مخالف) خواهد بود. تعهد، به رابطه‌ی شما،

جهت و سمت می‌دهد و سبب می‌شود که رابطه به جلو برود نه آن‌که بی‌هدف، دور خودش بگردد. -

تعهد باعث می‌شود در رابطه، از خود مایه بگذارید:تفاوت یک رابطه‌ی بدون تعهد و یک رابطه‌ی

 باتعهد، ‌مانند تفاوت بین اجاره‌کردن یک خانه و خریدن آن خانه است. اغلب مردم توجه کمتری

به آپارتمان یا خانه‌ای که مال خودشان نیست، دارند اما به‌محض این‌که اولین خانه‌شان را خریداری

می‌کنند، همه‌چیز تغییر خواهد کرد به‌طوری که چشم‌شان روی دیوارهایش، هر لکه و خرابی را

می‌بیند. چهارچشمی کودکان و دوستان‌شان را می‌پایند تا مبادا چیزی را بریزند و یا بشکنند و به

«مِلک» گران‌بهای آنان صدمه‌ای بزنند!وقتی تمام و کمال به کسی که به او علاقه‌مندید، متعهد

می‌شوید، رفتار متفاوتی را پیشه خواهید کرد چراکه حالا قسمت بیش‌تری از وجودتان را در

او سرمایه‌گذاری کرده‌اید. این حالت، به رابطه‌ی شما اجازه می‌دهد که رشد کند و در جهاتی که

هرگز بدون تعهد امکان نداشت، شکوفا شود.هنگامی‌که به رابطه‌ای متعهد می‌شوید، توجه و انرژی

خود را به‌‌طرز عمیق‌تری در آن سرمایه‌گذاری می‌کنید زیرا اکنون نسبت به این رابطه، احساس

مالکیت دارید. - تعهد باعث امنیت روحی در شما می‌شود:آیا می‌توانید تصور کنید که آپارتمان، خانه

 و یا یک دفتر کار را بدون اجاره‌نامه، اجاره کنید؟ هر لحظه صاحب‌خانه یا صاحب ملک، این حق را دارد

 که شما را بیرون کند. تصور کنید چه تنش و اضطرابی خواهید داشت وقتی بفهمید نامزدتان چندان

 به شما متعهد و پای‌بند نبوده است. رابطه‌هایی‌که فاقد هرگونه تعهدی هستند، همواره چنین

تنش‌های پنهانی را در خود خواهند داشت. بدون تعهد، احساس ناامنی خواهید داشت که نگرانی

 و تشویشی ناخودآگاه را در شما تولید خواهد کرد.  - تعهد آزادی می‌آورد:بسیاری از مردم، تداعی

 معانی مثبتی با کلمه‌ی «تعهد» ندارند. برخی از مردان در مقابل تعهد دادن، مقاومت می‌ورزند چراکه

 آن‌را معادل محرومیت و اسارت می‌دانند در حالی‌که تعهد، تأثیری بسیار متفاوت دارد. تعهد، از

هرزرفتن انرژی در جهات دیگر، جلوگیری می‌کند و به شما این امکان را می‌دهد که انرژی‌تان را تنها

بر روی یک‌نفر متمرکز کنید. آزاد هستید تا خود را غرق رابطه‌تان کنید. عشق بورزید، آن هم تمام و

کمال و بی‌هیچ محدودیتی. تعهد باعث می‌شود تا خود را رها کنید و تسلیم شوید، آن هم نه

به معشوق‌تان بلکه به خود «عشق» که این نیز به نوبه‌ی خود، هنگامی تحقق می‌یابد که با

فردی شایسته باشید. توجه داشته باشید که:تعهد به شخصی لایق، شما را از لحاظ احساسی،

 آزاد می‌کند.تعهد به شخصی نالایق، شما را شما را از لحاظ احساسی در بند خواهد کشید.

حمیدرضا غلامرضاییُ.زهره اسماعیل بیگی...   

ادامه دارد.

سه شنبه بیست و چهارم فروردین 1389 11:10 |- Raz -|

hischat