تقدیم به همه ماسه های این روزگار.....

 

ماسه ها فراموشکارترین رفیقان راهند

پا به پایت می آیند،

آنقدر که گاهی سماجت شان در همراهی حوصله ات را سر میبرد،

اما کافیست تا اندک بادی بوزد یا خرده موجی برخیزد

تا برای همیشه از حافظه ضعیفشان رد پایت پاک شود

ما از نسل ماسه نیستیم، از نسل صدفیم

صدفهایی که به پاس اقامتی یک روزه، تا دنیا دنیاست صدای دریا را

برای هر گوش شنوایی زمزمه می کنند

گرمای بی رنگ و ریا.....

                   

  خدایا....

نگاه گرمت را از من مگیر که محتاج گرمای بی رنگ ریایم.....

و این سرما که بر وجودم رخنه کرده از قلب فرتوتم بزدا که تنها بی نیاز یکتا تویی و بس...

مرا از هر بنده ای بی نیاز گردان و بر من رحم کن که ناتوانم،

 بر من که محتاج صبوریم صبری عطا کن و قلبی روشن و بی کینه!!!

باشد که هیچ جز عشق و محبت درون قلبم نداشته باشم