امشب تمام آینه ها را صدا کنید
گاه اجابت است رو بسوی خدا کنید
ای دوستان آبرو دار در نزد حق،
در نیمه شب قدر مرا هم دعا کنید!
امشب از آسمان باران انا انزلنا بر فرق زمین می بارد...
امشب چشمانم را با آب توبه می شویم
و کلام قرآن در دهانم می ریزم
تا خواب چشمانم را نیازارد......
خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش
مانیز که یا جای پای خود می نهیم و غروب می کنیم
هر پسین!
این روشنای خاطر آشوب در افق های تاریک دوردست
نگاه ساده فریب کیست که همراه با زمین
مرا به طلوعی دوباره می کشاند ؟
ای راز!
ای رمز!
ای همه روزهای عمر مرا اولین و آخرین!
در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره ، این زمین
پاپوش پای خسته ام!
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام!
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ، کجا
ندیده ای مرا !؟
(حسین پناهی)
به چه دلخوش کرده ای!؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی!؟
*** آی خورشید!روی این آسمان روی تخته سیاه جهان با گچ نور بنویس:
"زیر این گنبد گرد و کور و کبود آدمیزاد،هرگز دانش آموز خوبی نبود......!"
*** هیچ میدانی چرا،چون موج،در گریز از خویشتن،پیوسته میکاهم!؟
زان که بر این پرده تاریک،این خاموشی نزدیک،آنچه می خواهیم نمی بینیم،
و آنچه می بینیم نمی خواهیم!
تو را من چشم در راهم شبا هنگام،
که می گيرند در شاخ تلاجن سايه ها رنگ سياهی
وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم؛
تو را من چشم در راهم!!!
شبا هنگام ، در آن دم که بر جا، دره ها چون مرده ماران خفتگان اند؛
در آن نوبت که بندد دست نيلوفر به پای سر و کوهی دام!
گرم ياد آوری يا نه ، من از يادت نمی کاهم؛
تو را من چشم در راهم!!
تمامم را ببر با خود،منم از زندگی خسته!
ببار ای ابر بارانی ولی آهسته آهسته
به دنبال کسی هستم که تا خالی کنم دل را!!!
عطش ها،خستگی ها را که می آیند پیوسته!
به که پیغام دهم ؟به شباهنگ که شب مانده به راه
یا به انبوه کلاغ های سیاه
به پرستویی که سفر می کند از سردی فصل
یا به مرغان نکوچیده مرداب گناه!؟
به که پیغام دهم؟دست من دست تو را می طلبد!پای من پای تو را می پوید!دل من باز تو را می خواند بی تو از خویش گریزانم من!
لب من نام تو را می خواند!
به که پیغام دهم؟
به نام آنکه در اوج نبودن ها همیشه حاضر است