بیش فعالی

یکی از اختلالاتی که عدم توجه به تشخیص به موقع آن در امر آینده کودکان نقش          دگرگون کننده ای را به همراه خواهد داشت بیش فعالی می باشد. بیش فعالی اختلالی است که در آن پرتحرکی،بی توجهی و کمبود تمرکز و رفتارهای ناگهانی بیشتر و شدیدتر از افراد دیگر به چشم می خورد.

علائم این بیماران از هفت سالگی شروع می شود ولی در دوران مدرسه مشکلات جدی را ایجاد می کند. کودکان بیش فعال به علت شلوغی و بر هم زدن نظم زیاد از کلاس اخراج می شوند و نمره انضباط خوبی ندارند وچون معمولا کارها وفعالیت های خود را نیمه تمام رها می کنند و در مقایسه با دانش اموزان دیگر قرار می گیرند.و به شدت مورد سرزنش،تحقیر،تنبیه و شکست های پیاپی قرار می گیرند و این امر همگی موجب کاهش اعتمادبه نفس و احترام به خود و در نهایت باعث بروز افسردگی در آنها می شود.

علاوه بر افسردگی این اختلال مشکلات دیگری را هم به شرح ذیل همراه دارد:

1-مشکلات یادگیری: این مشکل قبل از مدرسه با عدم درک برخی از صداها  وبیان برخی کلمات و در دوران مدرسه مشکلاتی مثل خواندن و نوشتن و هجی کردن.

۲-مشکلات رفتاری: کودکان اغلب دروغ می گویند،دزدی می کنند،با دیگران درگیر می شوند و بسیار مستعد به وجود آوردن فاجعه هستند،توهین می کنند،اشیا را خراب می کنند و مستعد اعتیاد هم هستند.

3-تیک ها: مثل پلک زدن های پی در پی،پرش عضلانی صورت،تیک های صوتی ،تکرار برخی کلمات که البته با درمان تا حدودی این تیک ها کنترل می شوند.

4-این افراد دارای نوسانات شدید خلقی هستند و در دوره ای بیش از حد طبیعی سرحال و سرخوش هستند ولی در دوره ای دیگر حالتی شبیه آدم های افسرده را دارند و در کودکان حالت مخلوطی از خوشحالی و افسردگی و تحریک پذیری مشاهده می شود.

 مشهودترین علائم بیش فعالی

1-اختلال تمرکز در کارهایی که فعالیت دائم و جدی مغز را لازم دارد مثل انجام دادن تکالیف درسی.

۲-رفتار مناسب لحظه ای با شرایط محیطی را ندارند.

3-خوابیدن و غذا خوردن آن ها منظم نیست.

4-بی صبری برای دریافت جواب سوال را زیاد دارند.

5-در همه امور دخالت می کنند.

6-ثبات هیجانی ندارند.

7-علاقه به شرکت در فعالیت های خطرناک و صدمه دیدن دارند.

8-قبل از فکر کردن عمل می کنند.

9-قبل از پایان سوال،جواب می دهند.

10-اشیا را پرتاب می کنند و به دیگران صدمه می زنند.

11-نمی توانند آرام بنشینند و اغلب بی قرارند.

12-زیاد صحبت می کنند.

 تشخیص بیماری بیش فعالی زیر پنج سال قدری مشکل است.چون ممکن است با رفتارهای طبیعی و شیطنت آمیز کودک اشتباه گرفته شود. این اختلال با افزایش سن بهترمی شود.البته بهبودی تا قبل از 12سالگی بعید به نظر می رسد،اکثریت کودکانی که مبتلا به بیش فعالی هستند،بین 12 تا 25 سالگی بهبود می یابند ولی علائم بیش فعالی در 15 تا 20 درصد افراد به صورت بی قراری تکانه ای و اختلال در توجه باقی می ماند.

تشخیص علائم

قبل از درمان این بیماری به این نکته باید توجه کرد که حداقل تشخیص علائم در دو محیط مدرسه و منزل وجود داشته باشد و معلم باید از وضعیت کودک در کلاس گزارش کاملی ارائه دهد چرا که گاهی سیستم خانوده فاقد انضباط کافی برای کنترل فرزند است در حالیکه اولیای مدرسه مشکلی با او ندارند یا بالعکس.

پس از تشخیص،بهترین درمان دارویی استفاده از داروهای محرک است که حدود 75 درصد کودکان به این دارو جواب مثبت  می دهند اولین علامتی که با مصرف این دارو از بین می رود،پرتحرکی وآخرین علامت کمبود توجه و تمرکز است که بهبود می یابد.

علاوه بر درمان دارویی از رفتاردرمانی،آموزش و مشاوره با والدین،گروه درمانی برای کودکان و نوجوانان می توان استفاده کرد.تحقیقات ثابت کرده اند والدینی که در کنار بهره گیری از داروها به تامین شرایط بهداشت روانی وجسمانی کودک توجه داشته اند به مراتب موفق تر ازکسانی بوده اند که فقط به درمان دارویی اکتفا  کرده اند. در آخر لازم به ذکر است که گاهی کودکان تیزهوش با بیش فعال اشتباه گرفته می شوند که برای تمایز این دو گروه بایدبه تفاوت های بچه های تیز هوش و بیش فعال دقت کنیم.