تسلیم شدن:

والدین تسلیم را می توان والدین لوس کننده هم نامید. این دسته از والدین

هیچ محدودیتی قائل نمی شوند. والدین به آنچه کودکان می خواهند، تسلیم می شوند.

ما اغلب این قبیل کودکان را با صفت لوس توصیف می کنیم.

کودکانی که هیچگونه محدودیتی برای آنان منظور نمی شود، ممکن است در

برخورد با دیگران دچار مشکل شوند.

آزادی بدون محدودیت، یعنی ایجاد دردسر برای همه. چرا؟ زیرا زندگی

در جامعه محدودیت هایی دارد و کودکانی که در رفتارشان هیچ محدودیتی نداشته باشند،

از جهت رفتار در جامعه مشکل خواهند داشت.

اگر قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی وضع نمی شدند، چه می شد؟

اگر همه هر طور که دلشان می خواست رانندگی می کردند، چه می شد؟مثلا رانندگی

در مسیر مخالف؟ یا در وسط خیابان دو طرفه؟بدون ترمز کردن؟یا با هر سرعتی که

دلشان می خواست؟

 کودکان چه چیزی یاد می گیرند؟

کودکان بدون اعمال محدودیت، در یادگیری مسئولیت پذیری دچار دردسر خواهند شد.

آنها ممکن است در کنار آمدن با مردم با مشکل مواجه شوند چون معمولا یاد می گیرند

هر کاری دوست دارند، انجام دهند. آنها احترام به احساسات و حقوق دیگران را نمی آموزند

و متوجه نمی شوند که مردم در برابر یگدیگر مسئول اند.

* کودکان به اعمال محدودیت نیاز دارند، زیرا به آنها کمک می کند که انتخاب کردن

را یاد بگیرند.

 * کودکان باید بدانند که دیگران نیز مهم هستند.

 * اگر می خواهیم فرزندمان بزرگسالانی مسئول بار بیایند، ابتدا باید به آنها

کمک کنیم که کودکان مسئولیت پذیری باشند. عدم اعمال محدودیت ما را از

 تلاش های فرزند پروری دور می سازد.