.....
به حرمت نان و نمکی که با هم خورده ایم....
نان را تو ببر که راهت بلند است و طاقتت کوتاه....
نمک را بگذار برای منکه میخواهم این زخم همیشه تازه بماند....
+ نوشته شده در جمعه دهم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 19:28 توسط Raz
|
به نام آنکه در اوج نبودن ها همیشه حاضر است