نگاهي به برخي از عوارض بازي هاي رايانه اي
اگر چه نمي توان به طور كلي يك نظر واحد در خصوص بازي هاي رايانه اي صادر كرد اما اين بازي ها به شكلي
كه اين روز ها در بين كودكان و نوجوانان ما رواج يافته و در حالي دروني شدن است عوارض متعددي به دنبال دارد.
كارشناسان امور تربيتي براي بازي هاي رايانه اي كه ميزان استفاده از آنها بيش از حد معمول مي شود عوارضي را
شناسايي كرده اند كه به برخي از آنها اشاره مي گردد.
الف) آسيب هاي جسماني
چشمان فرد به دليل خيره شدن مداوم به صفحه نمايش رايانه به شدت تحت فشار نور قرار مي گيرد و دچار عوارض
مي گردد.مشاهدات نشان داده است كه نوجوانان چنان غرق بازي مي شوند كه توجه نمي كنند تا چه حد از لحاظ بينايي و
ذهني بر خود فشار مي آورند. به دليل اينكه كودك در يك وضعيت ثابت تا ساعت ها مي نشيند، ستون فقرات و استخوان بندي
او دچار مشكل مي شود. همچنين احساس سوزش و سفت شدن گردن، كتف ها و مچ دست از ديگر عوارض كار نسبتاً ثابت
و طولاني مدت با رايانه است.پوست فرد در معرض مداوم اشعه هايي قرار مي گيرد كه از صفحه رايانه پخش مي شود.
ايجاد تهوع و سرگيجه خصوصاً در كودكان و نوجواناني كه زمينه صرع دارند، از ديگر عوارض بازي هاي رايانه اي است.
ب) آسيب هاي رواني- تربيتي
تقويت حس پرخاشگري:مهمترين مشخصه بازي هاي رايانه اي حالت جنگي اكثر آنهاست و اينكه فرد بايد براي رسيدن به
مرحله بعدي بازي با نيروهاي به اصطلاح دشمن بجنگد، استمرار چنين بازي هايي كودك را پرخاشگر و ستيزه جو بار مي آورد
كه كمترين محصول آن در بازي هاي روزانه بچه ها مشهود است.
«خشونت» مهمترين محركه اي است كه در طراحي جديدترين و جذاب ترين بازي هاي كامپيوتري به حد افراط از آن
استفاده مي شود، برخي از چهره هاي معروف هاليوود كه در فرهنگ ما انسان هاي ضد ارزش و غيراخلاقي هستند، در
اين بازي ها به صورت قهرمان هاي شكست ناپذير جلوه نمايي مي كنند.
انزوا طلبي
كودكاني كه به طور مداوم با اين بازي ها درگيرند درون گرا مي شوند. در جامعه، منزوي و در برقراري ارتباط اجتماعي
با ديگران ناتوان مي گردند. روحيه انزواطلبي باعث مي شود كه كودك از گروه همسالان جدا شود كه اين خود سرآغازي
براي بروز ناهنجاري هاي ديگر است. مادري مي گويد: فرزندم به بازي هاي رايانه اي معتاد شده است. او هر روز خود را
به صفحه تلويزيون مي رساند و از دنياي بيرون به كلي بي خبر است، حتي متوجه رفت و آمد ميهمانان نمي شود و هميشه بعد
از دست كشيدن از اين برنامه با سردرد و كسالت مواجه مي شود.
ج) تنبل شدن ذهن
در اين بازي ها به دليل اينكه كودك و نوجوان با ساختني ها و برنامه هاي ديگران به بازي مي پردازد و كمتر قدرت دخل و
تصرف در آنها پيدا مي كند اعتماد به نفس او در برابر ساختني ها و پيشرفت ديگران متزلزل مي شود.تصور بيشتر خانواده ها
اين است كه در بازي هاي رايانه اي فرد در بازي مداخله فكري مداوم دارد. اما اين مداخله، فكري نيست بلكه اين بازي ها
سلول هاي مغزي را گول مي زنند و از نظر حركتي نيز فقط چند انگشت كودك را حركت مي دهند. ما هر چه در اين مسير
حركت كنيم و بازي ها را گسترش دهيم، انسان هايي را تحويل جامعه خواهيم داد كه سرخورده، افسرده، غيرمتحرك و غيرسازنده
هستند و خود اتكايي آنها بسيار كم خواهد بود و ابتكار عمل نخواهند داشت، در حالي كه براي جامعه، نياز به انسان هايي خلاق،
مبتكر و متفكر داريم.
د) تاثير منفي در روابط خانوادگي
با توجه به اينكه زندگي در كشور ما نيز به طرف ماشيني شدن پيش مي رود و در بعضي خانواده ها زن و مرد شاغل هستند
و يا بعضي از مردان بيش از يك شغل دارند، خود به خود روابط عاطفي و در كنار هم بودن خانواده كمتر شده و عده زيادي از
اين وضع و وجود تلويزيون به عنوان جعبه جادويي كه باعث سرد شدن روابط خانوادگي شده ناراضي هستند و حالانيز جعبه
جادويي ديگري يا جاذبه سحرآميزتري به نام رايانه اضافه بر اين وضعيت شده و مشكلات را دو چندان كرده است.
و) افت تحصيلي
به دليل جاذبه مسحور كننده اي كه اين بازي ها دارد، بچه ها وقت و انرژي زيادي را صرف بازي با آن مي كنند، حتي بعضي
از كودكان صبح، زودتر از وقت معمول بيدار مي شوند تا قبل از مدرسه كمي بازي كنند و وقت هاي تلف شده را هم بدين
صورت جبران كنند.برخي از والدين اظهار مي دارند كه در سال گذشته پسرم بهترين نمرات را داشته اما از وقتي كه رايانه
برايش خريده ايمبيشترين وقت خود را صرف بازي مي كند و از لحاظ تحصيلي افت پيدا كرده است.
به نام آنکه در اوج نبودن ها همیشه حاضر است