راز

ماهواره : داشتن یا نداشتن

تفاوت بین دستور و پیشنهاد : در زبان های مختلف همانند زبان فارسی تفاوت زیادی بین دستور

و پیشنهاد وجود دارد . معمولاً دستور در رده های ارتشی اعمال می شود و در زندگی روزمره

و در سیاست دموکراسی اجتماعی و حتی دموکراسی اسلامی حرفی از اجبار نیست .

متاسفانه داشتن و نداشتن ماهواره در ایران تبدیل به یک اهرم زور آزمایی بین ملت و دولت شده

است ، این مسئله از دید دولت یک موضوع سیاسی است و مسئولین برای اثبات نظر خویش دست

به زور و حکم قضایی می زنند . ماموران هر چند گاه ماهواره ها را جمع می کنند، ولی بعد از

یکساعت ماهواره جدیدتر و مدرن تر  جای آنرا می گیرد و نفع آن فقط به فروشندگان ماهواره و

 نصابان آن می رسد .

اما اگر دریافت برنامه های تلویزیونی از طریق ماهواره را یک مسئله اجتماعی و اخلاقی ببینیم ،

مسلماً داشتن یا نداشتن آن هم یک مسئله خصوصی محسوب می شود و دریافت برنامه های

متفاوت تلویزیونی برای بزرگسالان بعنوان تفریح و سرگرمی باز هم یک موضوع کاملاً

خصوصی است . ولی در اینجا باید از بزرگسالان و خصوصاً والدین که دارای فرزندان کوچک ،

 نوجوان و جوان هستند سئوال کرد ، آیا هرگز فکر کرده اید که اگر هیچ محدودیتی در استفاده از

 کانالهای مختلف تلویزیونی وجود نداشت ،         

  آیا شما اجازه می دادید که دختربچه یا پسربچه شما صحنه معاشقه یک زن و مرد را

 مشاهده کنند ؟

 آیا از نظر شما ایرادی نداشت که فرزند شما شاهد مشروب خواری افراد بعنوان یک نرم

اجتماعی باشد ؟

آیا شما بعنوان مسئول تربیتی نباید نظارتی بر آنچه که فرزندتان می بیند داشته باشید؟     

               
 آیا می دانید که آنچه فرزند شما همراه یا جدا از شما در تلویزیون می بیند باور می کند؟ 

آیا رها کردن فرزندان در مقابل تلویزیون بتنهایی کار صحیحی است ؟

آیا متوجه شده اید که در ساعات روز وتمام مدت نمایش فیلمهای ماهواره ای زیرنویس آن 

آگهی هایی است در مورد مسائل حنسی که حتی یک دانش آموز کلاس سومی هم آنرا بخوبی

می خواند شما در مورد این نوشته ها چه توضیحی به فرزندتان می دهید .

  مطمناً بسیاری از شما مطلع هستید که حتی در آمریکای به اصطلاح  آزاد هم در کانالهای دولتی

 بسیاری از صحنه های غیر اخلاقی نشان داده نمی شود .

در کشور ما متاسفانه بعلت دستوری بودن و عدم تفهیم صحیح این مطلب که با اینکه داشتن یا

نداشتن ماهواره یک مسئله خصوصی است ، هرگز به مردم اجازه داده نشده که خودشان آزادانه

و آگاهانه به این مسئله فکر کنند که آنچه در این کانالهای تلویزیونی نشان داده می شود اکثراً

تطابق فرهنگی با زندگی ما ایرانی ها ندارد .

  آیا دیدن هر روزه سریالهای غیر اخلاقی که فقط خیانت ، دروغگویی و مشروب خواری را

 به کودک بی گناه شما نشان می دهد مناسب اوست ؟  آیا هرگز فکر کرده اید که دیدن این صحنه ها

چه اثرات ناخوشایندی روانی بر روی فکر و ذهن این کودک و نوجوان می گذارد ؟

به تازگی در سفری که به یکی از روستاهای کشورمان داشتم متوجه شدم که تعداد زیادی از

خانواده ها اصلاً کانالهای تلویزیونی ایران را ندارند و اکثراً از طریق ماهواره کانالهای بیگانه را

 نگاه می کنند. دختربچه 5 ساله ای برای من از ماجرای عشق نامشروع بین خانم و آقای ایکس از

 کانال پی ام سی تعریف کرد و از مامانش پرسید که آیا او هم دوست پسر دارد ؟  ووقتی  از

 آنها راجع به سریال های ایرانی پرسیدم اصلاً نمی دانستند که این قیلم از کدام کانال تلویزیونی

بخش می شود .

چاره کار چیست ؟

دستور دادن نمایش قدرت است  وانسان حتی از زمان کودکی عادت به دستور گرفتن ندارد ،

روانشناسی تربیتی نشان می دهد که این قسمتی از تعلیم و تربیت ماست . دستور  یا امر از

نظر ریشه ای سخنی است که از طرف یک بزرگتر یا دارنده قدرت عنوان می شود و

 برای سوق دادن فرد یا گروه به سوی یک تغییر و تحول است که اکثراً بر خلاف میل

شخص شنونده می باشد.فرد یا گروهی که بر خلاف میل خود وادار به اطاعت شده اند

از همان لحظه انجام در پی رد این اطاعت اجباری هستند ،آنها معمولاً سعی می کنند

این دستور را به کوچکتر یا ضعیف تر از خود ارجاع دهند و در غیر این صورت تلاش می کنند

اثرات دستور را از بین ببرند.   

بنابراین  مسئولان باید دست از دستور دادن بر دارند و بجای تهدید از اینکه ماهواره ها را به

زوربر می داریم به مردم آگاهی بدهند که با این رفتارشان چه دشمنی در حق فرزندانشان می کنند . 

 بشر موجودی آزادی خواه است و حتی در مورد صلاح یا عدم صلاح خویش مایل است که

خودش شخصاً تصمیم بگیرد ، تحقیقات روانشناسی ثابت کرده اند : که دیدن صحنه های غیر اخلاقی 

 شرم و حیا را از بین می برد و به همان اندازه که دیدن صحنه های خشونت آمیز رحم و محبت و

شفقت را در انسانها خصوصاً کودکان کاهش می دهد ، مشاهده صحنه های برهنگی و غیر اخلاقی

باعث پذیرش این رفتار ها بعنوان نرمهای  قابل قبول اخلاقی واجتماعی  محسوب می شود و والدین

دیگر نمی توانند از فرزندشان توقع داشته باشند که بر اساس نرمهای اخلاقی یک ایرانی رفتار کند 

، این موجب اختلاف اخلاقی و رفتاری بین والدین و فرزندان می شود .  

 در پایان باید به اخبار تجاوز جنسی  هفته گذشته اشاره کنم که واقعاً تاسفبار و ناراحت کننده بود

ولی این اتفاقات انسان بزرگسال را وادار به فکر می کند که این انسان دو پا تا چه اندازه  می تواند

پست و شقی باشد ، اما ،آیا لازم است که کودکان هم این اخبار را بشنوند ؟ متاسفانه  کانالهای

خارجی در چند هقته اخیر از این حوادث وحشتناک و غیر انسانی  بعنوان یک اهرم  فشار و سود

دهنده  استفاده کرده  ومی کنند و حاضر به رها کردن آن هم نیستند . اکثر بزرگسالان متوجه نیستند

 که کودکان خیلی هوشیار تر از بزرگسالان هستند و به راحتی هر آنچه که می شنوند فوراً  ضبط

می کنند و مسلماً با شنیدن این نوع اخبار سئوالات زیادی برای آنها مطرح می شود .  واقعاً والدینی

 که در کنار فرزندانشان این اخبار مشمئز کننده را می شنوند چگونه می خواهند پاسخ سئوالات

آنها را بدهند ؟ آیا نیازی هست که دنیای زیبای کودکی با این اخبار وحشتناک آلوده شود؟  

 پاسخ شما چیست؟

منبع:

Kbehesti.blogfa.com