امروز رفتم عیادت یکی از دوستام که نه ماهه رفته تو کما.
بی نهایت برای دلشاد شدن خونوادش التماس دعا دارم ازتون .
نزدیکانش و مخصوصا مادرشوهرش طوری مثل پروانه و با عشق و انرژی به دورش میگشتند که انگار همین دیروز تصادف کرده،از بس که این بشر انسان شریف و مهربانی بوده و هست که در گذشته جز با محبت و عشق به اطرافیانش زندگی نکرده،بودن این فرشته ها روی زمین یه نعمته.
امروز خیلی رفتم تو این فکر،که آیا منم تا حالا جوری زندگی کردم که اگه یه روزی یه جایی یه اتفاقی برام افتاد و زمین گیر شدم اینطور دیگران عاشقانه از مراقبت کردن ازم خسته نشن؟؟؟
التماس دعا یادتون نره
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 20:26 توسط Raz
|
به نام آنکه در اوج نبودن ها همیشه حاضر است