دیواریست میان من و تو افراشته

 

خشت هایش از جنس جدایی

 

و بلندایش به اندازه سالهای عمرمان

 

            زمان میگذرد

 

 عقربه ها روی صفحه دوار ساعت به دنبال هم میدوند

 

در دستانم تیشه است

 

و در دستانت کلنگ

 

آجرها یک به یک فرو میریزند

 

           روشنایی دنیایت

 

            تاریکی ام را میبلعد

 

                                                 "رویای نا تمام"