شب دست سنگیش را بر آسمان نیلگون کشید 

 

            و با ستاره های افسونگرش نقره می پاشد بر در دل

 

 قیرگون گیتی 


 امشب دلها میتپند

 

   عاشقها عاشق تر میشوند

 

جاده های خیال غبار ها را پس زده و انتهایش را به

 

حقیقت پیوند میزند


الفبای عشق در مکتب خانه ها

 

 از بر میشوند


دستها در هم قفل شده و نگاه ها با نخی

 

 از جنس عشق بهم دوخته میشوند

 

 ولنتاین..........

 

   شبی برای ابراز حس های سرپوشیده

 

      بهانه ای برای بودن و ماندن

 

      اما......

 

      اما دارد چون عشقمان بیگانه میشود

 

   حسمان رنگ غرب به خود میگیرد

 

     ما کجای قصه لیلی ومجنون هستیم؟

 

وقتیکه مرگ یک مرد افسانه ای بشود سنبل اشرف احساسمان

 

پس وای بر ما 

 

که خود را فراموش کرده ایم و دل به سنت بیگانه ها سپرده ایم

  

 

     "رویای ناتمام"