ما امروزه خانه های بزرگتر، اما خانواده کوچکتر داریم.راحتی بیشتر، اما زمان کمتر، مدارک تحصیلی بالاتر، اما درک عمومی پایین تر.آگاهی بیشتر، اما قدرت تشخیص کمتر داریم.متخصصان بیشترند، اما مشکلات نیز بیشتر است.داروهای بیشتر داریم، اما سلامت کمتر. بدون ملاحظه ایام را می گذرانیم، خیلی کم می خندیم،خیلی زود عصبانی می شویم، تا دیروقت بیدار می مانیم، خیلی خسته از خواب برمی خیزیم، خیلی کم مطالعه می کنیم و خیلی به ندرت دعا می کنیم. خیلی زیاد حرف می زنیم، به اندازه کافی دوست نمی داریم و خیلی زیاد دروغ می گوییم.زندگی ساختن را یاد گرفته ایم، اما زندگی کردن را نه. بیشتر خرج می کنیم، اما کمتر داریم.بیشتر می خریم، اما کمتر لذت می بریم. ماه تا ماه رفته و برگشته ایم، اما وقت نداریم برای دیدارهمسایه جدیدمان از این سوی خیابان به آن سو برویم. فضای بیرون را فتح کرده ایم، اما فضای درونمان را نه. بیشتر برنامه می ریزیم، اما کمتر آنها را انجام می دهیم. عجله کردن را آموخته ایم و صبر کردن را نه.درآمدهای بالاتری داریم، اما اصول اخلاقی پایین تر. بدین سبب است که پیشنهاد می کنم از امروز هیچ چیز را برای موقعیت های خاص نگذارید. زیراهر روز زندگی یک موقعیت خاص است. در جستجوی دانش باشید، بیشتر بخوانید، در ایوان بنشینید و منظره را تحسین کنید، بدون آنکه توجهی به نیازهایتان داشته باشید. زمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید، غذای مورد علاقه تان را بخورید و جاهایی را که دوست دارید ببینید.

زندگی فقط حفظ بقا نیست، بلکه زنجیره ای از لحظه های لذت بخش است.

به خانواده و دوستانتان بگویید که چه قدر آنها را دوست دارید. هر روز، هرساعت و.

 هر دقیقه ای خاص است و شما نمی دانید که ممکن است آخرین لحظه باشد!!!