راز

بداخلاقی های عصبی کودکان هم می تواند به صورت پا به زمین کوبیدن، جیغ و داد و گریه صدادار، پرت کردن وسایل خانه، کوبیدن تن به زمین و ... باشد.بیشتر والدین باید تعدادی از این بداخلاقی ها را تحمل کنند، به ویژه بین دو تا سه سالگی که کودک می خواهد استقلالش را تثبیت کند و همه کارها را آنطور که خودش می خواهد، انجام دهد نه آنطور که شما به او می گویید. اینگونه بد اخلاقی ها معمولا با بزرگتر شدن کودک کمتر دیده می شود، ولی در سنین بالاتر به شکل دیگری بروز می کنند.

کج خلقی کودک هر علتی که داشته باشد، نباید باعث شود شما دائما واهمه داشته باشید که در صورت عمل نکردن به یکی از تقاضاهای کودک با صحنه ای چون کوبیدن خودش به زمین و جیغ و فریاد او روبرو می شوید.شما می توانید اینگونه رفتارها را با برخورد و واکنش درست در هنگام بروز و بعد از آن تغییر دهید.

 شما می توانید ساختار پاسخگویی به این گونه رفتارها را طوری تغییر دهید که ضمن اینکه باعث می شوید کودک مستقل بار بیاید به او کمک کنید که نظرات و عقایدش را به شکل پذیرفته ای مطرح کند، حتی در صورتی که با خواسته هایش مخالفت شده باشد. کودک برای بداخلاقی هایش دلیل دارد. ممکن است او یک بار برحسب تصادف بداخلاقی کرده باشد و به تجربه دریافته باشد که این کار می تواند خواسته هایش را برآورده کند.یک کودک خردسال مفهوم روانشناختی خونسردی یا کج خلقی را نمی داند، ولی می تواند دریابد که چه رفتاری او را به اهدافش می رساند و این تجربه را بوسیله آزمودن بزرگسالان به دست می آورد.کودک در می یابد که اگر یکبارتوانست نظر شما را درباره خریدن یک اسباب بازی که با خرید آن مخالف بودید، تغییر دهد و اینکار را بدین صورت انجام داد که از رفتن به رختخواب خودداری کرد و وقتی خیلی خوابش گرفت با استقبال و توجه شما روبرو شد، بار دیگر هم می تواند با رفتار مشابهی نظر شما را درباره موارد مشابه دیگری تغییر دهد.

بنابراین، اغلب اوقات کج خلقی ها هدف دار هستند و اگرکودک بداند که با کج خلقی به آن هدف نمی رسد، احتمال کمی دارد که به این کار مبادرت کند. البته کودکان گاهی فقط به این دلیل بداخلاقی می کنند که بیش از حد خسته و یا به شدت از نظر روحی برانگیخته شده اند، ولی نمی توانند احساساتشان را بدرستی بروز دهند. گاهی هم کودک وقتی نمی تواند کاری که بسیار دوست دارد، بدرستی انجام دهد، ناراحتی و ناامیدی خود را با عصبانیت و بداخلاقی نشان می دهد.

به هر حال، علت بروز اینگونه کج خلقی ها هرچه باشد اینگونه رفتارها اصلا پذیرفتنی نیست. کودک باید دریابد که چنین رفتارهایی درست و شایسته نیستند و با به کارگیری آنها راه به جایی نمیبرد. او باید دریابد که داد و فریاد و سر و صدا راه انداختن و خود به زمین کوبیدن نه می تواند شما را به انجام کاری وا دارد، نه خستگی او را برطرف می کند، نه از اوسلب مسئولیت می کند و نه تصمیم شما را تغییر می  دهد.